Կարիերա

  • Հովհաննես Հովհաննիսյանը դերասանական գործունեության ընթացքում ստեղծել է բազմաթիվ բեմական կերպարներ՝ հանդես գալով հայկական և համաշխարհային դրամատուրգիայի ստեղծագործություններում։ Նրա նշանակալի դերերից են Կոմիտասը՝ «Եռաձայն Պատարագում», Պաղդասարը՝ «Պաղդասար Աղբարում», Շայլոկը՝ համանուն ներկայացման մեջ, ինչպես նաև դերերը «Հեղնար Աղբյուր», «Մեսրոպ Մաշտոց», «Սպանված աղավնի» և բազմաթիվ այլ ներկայացումներում։
  • Որպես ռեժիսոր՝ Գյումրու դրամատիկական թատրոնում բեմադրել է «Մեսրոպ Մաշտոց», «Խելոքներն ու հիմարները», «Դեյվիդ Կոոպերֆիլդ», «Հրեշը լուսնի վրա» և այլ ներկայացումներ։ Նրա առանձնահատուկ աշխատանքներից է նաև Աննա Պետրոսյանի «Արշիլ Գորկի» հոգեբանական դրամայի բեմադրությունը։
  • Հովհաննիսյանը մասնակցել է միջազգային փառատոների և հյուրախաղերով հանդես եկել ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Բելգիայում, Հոլանդիայում, Իրանում, Սիրիայում, Ռուսաստանում և այլ երկրներում։ 2011 թվականին նրան շնորհվել է Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում։

Ժառանգություն

  • Հովհաննես Հովհաննիսյանի ստեղծագործական ուղին սերտորեն կապված է Գյումրու թատերական կյանքի հետ։ Ավելի քան չորս տասնամյակ բեմում հանդես գալով՝ նա իր ներդրումն է ունեցել ոչ միայն որպես դերասան ու ռեժիսոր, այլև որպես մանկավարժ՝ կրթելով դերասանական արվեստի նոր սերունդների։ 1998 թվականից նա դասավանդել և ղեկավարել է ԵԹԿՊԻ-ի Գյումրու մասնաճյուղի դերասանի վարպետության և ռեժիսուրայի ուղղությունը։
  • 2022 թվականին Գյումրու դրամատիկական թատրոնում պետական աջակցությամբ նշվել են նրա 60-ամյակը և ստեղծագործական գործունեության 40-ամյակը, իսկ հոբելյանական երեկոյի շրջանակում ներկայացվել է նրա «Արշիլ Գորկի» բեմադրությունը։
  • Իր վերաբերմունքը հայրենի քաղաքին Հովհաննիսյանը ձևակերպել է շատ պարզ՝ «Գյումրին իմ սկիզբն է ու իմ վերջը», ինչը լավագույնս բնորոշում է արվեստագետի և քաղաքի տասնամյակներ շարունակվող կապը։