Պատմություն և ավանդույթներ
- Տժվժիկը հին հայկական ավանդական ուտեստ է՝ գալիս գյուղական և ընտանեկան խոհանոցից, որտեղ փորոտիքները (որպես արժեքավոր և սննդարար մասեր) երբեք չէին դեն նետվում: Սև թոքը և սիրտը հատկապես գնահատվում էին իրենց համի և օգտակարության համար (հարուստ երկաթով, վիտամին A-ով և սպիտակուցներով): Այն հաճախ պատրաստում էին ձմռանը կամ տոնական օրերին, երբ ուզում էին հագեցնող և տաքացնող բան: Այսօր այն շատ տարածված է հայկական տնային խոհանոցում և ռեստորաններում:
Մատուցման եղանակը
- Տաք վիճակում՝ որպես հիմնական ուտեստ կամ խորտիկ: Մատուցում են ափսեի մեջ, վրան ցանելով թարմ կանաչի (համեմ, նանա, սամիթ), երբեմն լոլիկ-պղպեղի սոուսով կամ առանց: Լավ համադրվում է տնական հացի, լավաշի, բրնձով փլավի կամ թթու բանջարեղենի հետ: Հաճախ ուտում են դանդաղ՝ վայելելով համը, հատկապես ընտանեկան սեղանին կամ հյուրասիրություններին: Կարող է լինել նաև որպես կողմնակի ուտեստ մսային ճաշատեսակների հետ: