Պատմություն և ավանդույթներ
- Ուտեստի անվանումը ծագում է հայերեն «խաշել» բառից։ Պատմականորեն խաշլաման համարվել է տոնական կերակուր, որը պատրաստվել է հատուկ առիթների, ուխտագնացությունների և մատաղների ժամանակ։ Այն միշտ եղել է հայկական հյուրասիրության խորհրդանիշը, քանի որ պատրաստվել է մեծ կաթսաներով՝ նախատեսված շատ հյուրերի համար։
Մատուցման եղանակը
- Խաշլաման մատուցվում է խորը ամաններով, որտեղ մսի կտորները շրջապատված են լինում գունագեղ բանջարեղենով՝ կարտոֆիլով, լոլիկով, տաքդեղով և սոխով։ Ուտեստի անբաժանելի մասն է հանդիսանում դրա թափանցիկ և հագեցած արգանակը։ Վերջում ավելացվում է առատ թարմ կանաչի՝ համեմ, մաղադանոս և ռեհան, իսկ կողքին մատուցվում է թոնրի թարմ լավաշ։