Պատմություն և ավանդույթներ

  • Գյումրիում պոչով խաշլաման հին ավանդական ուտեստ է, որը գալիս է գյուղական և քաղաքային խոհանոցից: Պոչը համարվում էր արժեքավոր մաս, քանի որ երկար եփվելով տալիս էր հարուստ արգանակ՝ առանց ավելորդ ճարպի: Այն հաճախ պատրաստում էին ձմռանը, ընտանեկան հավաքույթներում կամ տոնական օրերին: Այսօր Գյումրիի ռեստորաններում այն մենյուի դասական է, հաճախ մատուցվում է որպես «Գյումրվա պոչով չանախ»-ի տարբերակ կամ առանձին խաշլամա: Շատերը համարում են այն ավելի համեղ, քան սովորական խաշլաման, հատկապես պոչի շնորհիվ:

Մատուցման եղանակը

  • Տաք վիճակում՝ որպես հիմնական ճաշատեսակ կամ առաջին ու երկրորդի համադրություն: Մատուցում են մեծ ափսեի մեջ կամ կաթսայից անմիջապես, վրան ցանելով թարմ կանաչի (համեմ, նանա, սամիթ), երբեմն սխտորի շերտերով: Լավ համադրվում է տնական հացի, լավաշի կամ թթու բանջարեղենի հետ: Պոչի ոսկորները մնում են ափսեի մեջ՝ որպեսզի հյուրերը ձեռքով վայելեն միսը: Իդեալական է ձմեռային սառը երեկոներին գարեջրի կամ տնական գինու հետ, հատկապես ընտանեկան սեղանին կամ հյուրասիրություններին: